نمايش تصوير تصوير شماره 15 - دو ظرف لعابى ساخته سلطان متداول‌ترين سفالينه‌ها به رنگ سرخ و يا نخودى بود كه با لعابى ضخيم و رنگ‌آميزىشده آن را مىپوشاند . سپس با لعاب شفاف يا الوانى روى آن را مىگرفتند و به‌وسيله حرارت ، رنگ آن ثابت مىشد . نخستين و اصيل‌ترين تزئين سفالينه‌ها ، نوشتن روى آنها بود . اين نوشته‌ها خوانا و روشن و به‌صورت امثال و كلمات قصار بود . همه اين نوشته‌ها به عربى و به خط كوفى است و سبك كتيبه‌اى دارد . البته ناگفته نماند اين سفالينه‌ها را با نقاشى شكل جانوران و به‌ويژه صورت پرندگان نيز تزئين مىكردند . « 1 » در دوران اسلامى هنر جواهركارى نيز به مرتبه كمال رسيد . طبقات فرادست به الماس ، زمرد ، ياقوت سرخ ، ياقوت كبود و مرواريد علاقه‌مند بودند و آنها را به نمايش مىگذاردند ، اما سنگ‌هايى مانند عقيق ، فيروزه ، لاجورد ، آزوريت و مرمر در اسباب و اثاثيه منزل‌به‌كار مىرفت . « 2 »

--> ( 1 ) . پژوهش دانشگاه كيمبريج ، تاريخ ايران : از آمدن سلجوقيان تا فروپاشى دولت ايلخانان ، ص 305 و 306 . ( 2 ) . ارنست كونل ، هنر اسلامى ، ص 22 و 23 .